Τέλος για την μεγαλύτερη επιδότηση που έχει δοθεί στην Ελλάδα
Mobility
Απίστευτο και όμως Ελληνικό: Γύρισαν την πλάτη στα +22.500 ευρώ γιατί… φοβήθηκαν.
Στις 31 Μαρτίου ολοκληρώθηκε επίσημα το μεγαλύτερο πρόγραμμα επιδότησης που έχει δοθεί ποτέ στον ελληνικό κλάδο των αυτοκινητιστών, με στόχο την αντικατάσταση των παλαιών ταξί με νέα, ηλεκτρικά οχήματα μηδενικών ρύπων. Παρά τον φιλόδοξο σχεδιασμό, το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο.
WHAT CAR
Το πρόγραμμα, που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της πράσινης μετάβασης και της ανάγκης ανανέωσης του γερασμένου στόλου των ελληνικών ταξί, προέβλεπε γενναίες επιδοτήσεις έως και 22.500 ευρώ για την απόκτηση ηλεκτρικού ταξί, ποσό που μπορούσε να φτάσει ακόμα και τις 30.000 ευρώ για συγκεκριμένες περιπτώσεις (απόσυρση, ΑμεΑ κ.ά.).
Η απροθυμία του κλάδου
Ωστόσο, σύμφωνα με δηλώσεις αρμοδίων κυβερνητικών στελεχών, η ανταπόκριση των επαγγελματιών οδηγών υπήρξε απογοητευτικά χαμηλή. Από τους περίπου 20.000 επαγγελματίες του κλάδου, λιγότεροι από 2.500 υπέβαλαν τελικά πλήρη αίτηση. Το γεγονός αυτό προβλημάτισε έντονα τα συναρμόδια υπουργεία Μεταφορών και Περιβάλλοντος.
Το βασικότερο πρόβλημα που προέβαλαν οι ταξιτζήδες ήταν η έλλειψη υποδομών. Οι σταθμοί φόρτισης στις ελληνικές πόλεις παραμένουν λίγοι, ανεπαρκείς (μικροί) και άνισα κατανεμημένοι. Η ανασφάλεια σχετικά με το πού και πότε θα φορτίσουν το όχημά τους, ειδικά κατά τις βραδινές βάρδιες ή σε μεγάλες αποστάσεις (π.χ. προς αεροδρόμια ή περιοχές εκτός πόλης), αποδείχθηκε καταλυτική.
Παράλληλα, πολλοί οδηγούν ταξί που χρησιμοποιούνται και για προσωπικούς λόγους, κάτι που –αν και παράνομο με βάση την ισχύουσα νομοθεσία– αποτελεί κοινό μυστικό στον κλάδο.
Αποκαλύψεις και παθογένειες
Το πρόγραμμα αυτό ανέδειξε όχι μόνο τις αδυναμίες της ηλεκτροκίνησης στην Ελλάδα, αλλά και στις παθογένειες του ίδιου του επαγγέλματος. Η έλλειψη ουσιαστικής εποπτείας, η πλημμελής εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου και η απουσία κουλτούρας ανανέωσης οδηγούν, τον κλάδο σε στασιμότητα. Η συντριπτική πλειοψηφία των επαγγελματιών συνεχίζει να κινείται με οχήματα περασμένης τεχνολογίας, συχνά άνω της δεκαπενταετίας, επιβαρύνοντας την ατμόσφαιρα των αστικών κέντρων. Και την ίδια στιγμή, το κράτος αδυνατεί να επιβάλει κανόνες, όπως ο έλεγχος της αποκλειστικής χρήσης του οχήματος για επαγγελματικούς σκοπούς.
Παρά την αποτυχία, το Υπουργείο Μεταφορών αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός νέου, επανασχεδιασμένου προγράμματος, με περισσότερα κίνητρα και ουσιαστικότερη υποστήριξη στον επαγγελματία. Προς αυτή την κατεύθυνση, εξετάζεται η υποχρεωτική πρόβλεψη σταθμών ταχείας φόρτισης σε πιάτσες ταξί και πολυσύχναστα σημεία, καθώς και η συνεργασία με εταιρείες leasing για μείωση του κόστους εισόδου στα EVs.
Το μόνο βέβαιο είναι πως χωρίς διαφάνεια, έλεγχο και σύγχρονες υποδομές, οποιοδήποτε πρόγραμμα επιδότησης κινδυνεύει να μείνει αναξιοποίητο. Κι αυτό, τη στιγμή που ολόκληρη η Ευρώπη μεταβαίνει ραγδαία σε μηδενικούς ρύπους.